Je bent moeder van jonge kinderen en het opvoeden is inmiddels echt begonnen! Je gunt je kinderen het allerbeste in het leven en probeert ze zo goed mogelijk op te voeden. Je leest mooie boeken over opvoeden, de ontwikkeling, voeding en het moederschap. Op social media volg je interessante accounts en je probeert er de beste tips uit te halen. Maar heel eerlijk… dat lukt eigenlijk niet. Die perfecte boeken en die perfecte momfluencers maken je alleen maar onzeker. Je hebt meer níet gedaan dan wat je wel had moeten doen en alle zogenaamde adviezen spreken elkaar tegen. Soms zou je die boeken en social media wel uit het raam willen gooien. Maar, hoe moet het dan? Je voelt je onzeker en wisselt elke dag. Zo kun je toch geen goede moeder zijn?
Herken je dat?
- Je voelt een enorme verantwoordelijkheid voor je kinderen. Het benauwt je dat hoe jij voor ze zorgt, bepaalt wie ze worden. In plaats van met vertrouwen op te voeden voel jij je een enorme druk. Krampachtig probeer je van alles en zien je kinderen elke dag een andere versie van jou.
- Op het bankje bij de speeltuin vlakbij huis zit je te kletsen met de buurvrouw. De kinderen zijn aan het spelen en het is best gezellig zo. Ze vertelt dat ze de gouden tip heeft om je kinderen beter te laten luisteren. Jij twijfelt of je het manipulatief vindt of stom dat je dat zelf niet had kunnen bedenken. Je voelt je verward en denkt bij jezelf, wat vind ik hier nu van?
- Social media. Je hebt er een haat-liefdeverhouding mee. Want aan de ene kant leer je er zoveel van, maar aan de andere kant krijg je er alleen maar een naar gevoel van. Het bevestigt elke keer hoe goed anderen het doen en hoe dat bij jou niet lukt.
- Je zou willen dat je man wat meer aanwezig was en de rol zou opnemen die je van tevoren van hem had verwacht. Maar je twijfelt al over hoe jij het moet doen, laat staan hoe je het eens kan worden hoe hij het dan kan aanvullen.
- Je denkt graag na over hoe jij de beste moeder kan zijn voor je kinderen. Hoewel je hard werkt om aan alle richtlijnen te voldoen, voel je je schuldig over alles wat je beter had kunnen doen. Het verlamt je en daar voel je je dan ook weer schuldig over.